Kadın bakışları sakin ve müthiş bir makineye benzer. Her gün sessizce ve zarara uğramadan, bir şey fark etmeden onun yanından geçilir… Victor Hugo
Korkulacak bir şey olmadığını, acı çekilmediğini, sakin bir ölüm olduğunu, ölümün böylece kolaylaştırıldığını söylüyorlar. Hey! Peki ya altı haftalık bu can çekişmeye, gün boyunca süren bu iniltiye ne demeli? Çok yavaş ve çok hızlı geçen o telafisi imkansız son günün… Continue Reading →
Bir insan sefalet bataklığına düşmeye görsün. Çırpındıkça aşağılara iner. Biri çıkıp da elinden tutmayacak olursa, gırtlağına kadar batar; bütün ümitleri söner .O zaman dehşetlerin en korkuncu mümkün hale gelir. Kaybedeceği bir şeyi kalmadığını düşünerek değil krala, Tanrı’ya bile küfreder… Baba,… Continue Reading →
Yoksulluğu itiraf eden bir toplum, yani savaşı itiraf eden bir insanlık, bana daha aşağı bir toplum ve çekingen bir insanlık gibi görünüyor; Bu, daha yüksek bir toplum ve amaçlamış olduğum daha yüksek bir insanlıktır. Krallar olmadan bir toplum, engelsiz bir… Continue Reading →
“Bir yıldız için nebula neyse düşünce için o olan gündüz düşü, uykunun yanı başında konuşlanır ve uykunun sınırı olarak onunla yakından ilgilidir. Yaşayan saydamlıklarla dolu bir atmosfer: İşte bilinmeyene bir başlangıç. Ama onun ötesinde Mümkün Olanlar Diyarı uzayıp gider, hem… Continue Reading →
Tanrı, hiçbir çocuğu kötü olsun diye yaratmaz! Onu kötü yapan, kötü eğitimdir! Kötü anne-baba, kötü çevre, kötü yönetim balçık gibidir, zavallı yavruları da çekip yutar. Sefiller, Victor Hugo
© 2026 Kitap Sözleri